Disponibile in:

21 – Zoti – A ekziston Zoti? (1 pjesë)

Ky artikull është përkthyer përkohësisht nëpërmjet Google Translate. Artikujt origjinalë janë shkruar në gjuhën italiane. Nëse doni të na ndihmoni të përmirësojmë përkthimin në gjuhën tuaj, na kontaktoni me email. Faleminderit.

Faqja 1 nga 4

Para se të vazhdoj në këtë rrugë, unë mendoj se është e rëndësishme të kaloni disa minuta për të reflektuar në konceptin e Zotit.Përpara se të filloj të shpjegoj përkufizimin tim për atë që është Zoti, ju kërkoj nga ju që të lini mënjanë gjithçka që keni njohur ose keni menduar se keni ditur për të. , edhe për vetëm një minutë, të paktën për të kuptuar se çfarë dua të them kur përmend fjalën Zot. Nuk ka rëndësi se cila është feja juaj, feja juaj apo kultura juaj; të gjithë ne jemi indoktrinuar që nga fëmijëria për të shoqëruar termin “Zot” me një kuptim që në të vërtetë nuk i përket atij. Përmes këtij programi, ne nuk mund të mendojmë më për termin “Zot” pa shoqëruar bindjet që na detyruan të studiojmë, kështu që nuk kemi liri të mendimit dhe përvojë personale. Ne jemi të detyruar mendërisht të shoqërohemi me Zotin një besim që nuk na përket neve. Duke qenë besnikë ndaj një perëndie ndëshkuese, ndaj një perëndie që pasurohet duke shkelur mbi kokat e njerëzve, ndaj një perëndie që na thotë të vrasim të tjerët, kjo nuk është natyra jonë. Ne, në realitet, jemi shumë më afër Zotit se sa ata duan që ne ta besojmë, vetëm se ne nuk dimë se si të komunikojmë me të, kjo është arsyeja pse ne nuk mund ta dëgjojmë atë.

Vendosni mënjanë ato që keni studiuar gjatë gjithë jetës tuaj me termin Zoti dhe dëgjoni se çfarë ngjalli brenda jush kur mendoni për Të.Nëse përqendroheni të mendoni për kuptimet që keni lidhur me termin Zot gjatë gjithë jetës tuaj, shumë ndjenja të përziera – dhe nganjëherë negativ – ata do të rishfaqen në ju, pothuajse duke ju bërë të mendoni se nuk besoni në Zot dhe se nëse do të ekzistonte vërtet, sigurisht që do të ishte një entitet i lig, ndëshkues dhe egoist. Ky nuk është Zoti, kjo është Kisha. Zoti është larg nga përkufizimi që na ka detyruar të besojmë për gjithë këto vite. Pra, mos u përqendroni në kuptimin teorik që ju mësuan për Zotin; përqëndrohuni në atë që ndjeni kur mendoni për Të.Mënyra e vetme për të shkëputur, për një sekondë, nga kuptimi negativ që si gozhdë ata mbollën në mendjet tona për termin Zoti, le të ndalojmë përdorimin e këtij termi për një moment dhe të kuptojmë se çfarë është ashtu eshte. Shumë njerëz shpirtërorë, për një periudhë të caktuar të udhëtimit të tyre, ndienin brenda vetes se nuk donin më ta emëronin këtë term, në mënyrë që të mund të pastrohej dhe riprogramohej me ndjenja shumë më pozitive. Kështu që shumë shpirtërorë zgjedhin ta quajnë Univers, Energji Universale, Force apo edhe Prana, për të harruar ato ndjenja negative që përvojat e jetës ose studimet fetare kanë lidhur me atë term. Pra, le të flasim për atë që është, atë prani pozitive, pa përmendur atë term që është përhapur nga vetë fetarët.

A ekziston ai? Ne fillojmë nga parimi që Universi ekziston, dhe nuk është burrë apo grua, nuk është një plak me mjekër që na gjykon dhe na dënon, por është Universi: nuk ka seks sepse është gjithçka. Universi ka një trup dhe një mendje, prandaj ka një aspekt dhe vetëdije materiale shumë të madhe. Tashmë ne e njohim trupin fizik të Universit: janë gjithçka që na rrethon, të gjithë planetët, galaktikat; planeti ynë është pjesë e tij, ne vetë jemi pjesë e universit, sepse ne e hartojmë atë dhe jemi pjesë e tij.Përveç që kemi një trup fizik, universi gjithashtu ka një vetëdije shumë të madhe dhe të ngritur, jashtëzakonisht të fortë dhe pozitive. Mundohuni të mendoni për dridhjen më të pastër dhe më pozitive që ekziston në Univers, jetën më të dashur, më pozitive, më të dashur për të dhe mbrojtës ndaj saj: këtu, kjo është Ndërgjegjja e Universit. Prana, të cilën ne thithim dhe që na lejon të jetojmë, është energjia e Universit, energjia më e ndritshme dhe e pastër që na lejon të afrohemi në të kuptuarit e asaj që është ajo vetëdije Universale që është ndjerë për miliona vjet na. Gjatë mijëvjeçarëve të kaluar, feja ka marrë përsipër njerëzit, duke na detyruar të besojmë në një version të Zotit që është shumë i ndryshëm nga sa mësuan Perënditë e vërtetë, përfshirë Jezusin, për të. Fetarët nuk janë në gjendje të kuptojnë se çfarë është Zoti, prandaj ata e humanizojnë atë, duke shoqëruar ndjenjat dhe ngjashmëritë njerëzore me Zotin, gjë që në të vërtetë ai nuk ka. Kështu që ata na shtynë të besonim që Zoti ishte pak a shumë një qenie njerëzore pak më e vjetër, i cili na shikon nga lart, na shikon tërë ditën dhe jo për të na ndihmuar, por për të na gjykuar. Nëse bëjmë një gabim, ai është i gatshëm të na ndëshkojë; nëse kemi një ditë të bukur të lumtur, ai është aty për të na gjykuar, për të na bërë të ndjehemi fajtor për faktin se kemi qenë të lumtur ndërsa në botë ka njerëz që vuajnë. Zoti nuk është i gjithë kjo, nuk është as nga distanca e ngjashme me një person njerëzor dhe as nuk ushqehet nga ndjenjat aq i ulët sa i yni. Pra, nëse i lidhni të gjitha këto përkufizime të gabuara me termin Zoti, është normale që të përfundoni duke besuar “Zoti nuk ekziston, ai është vetëm një shpikje njerëzore”, sepse në fakt ju keni të drejtë: perëndia i humanizuar nuk ekziston, kjo është vetëm një shpikje për të mbajtur të nënshtruar i më të dobët në mendje në emër të “besimit”. Ajo që ekziston me të vërtetë është Universi, i cili ka një trup fizik dhe një vetëdije, i vetëdijshëm për ekzistencën tonë.

Faqja 2 nga 4

Universi ekziston, dhe nuk ka asnjë dyshim në të, por ajo që Mjeshtrat më të mëdhenj të Psikikës janë përpjekur t’ua shpjegojnë njerëzve për mijëvjeçarë, është se Universi ka një vetëdije, e cila është e vetëdijshme për ekzistencën tonë. Atëherë njeriu i papërvojë përpiqet të teorizojë këtë term dhe të rrëmbejë të gjitha obsesionet dhe sharrat e tij mendore. Por kush ka përvojë, i cili ka përvojë të vërtetë personale me këtë Prani, e di që është shumë ndryshe nga çdo strukturë dhe ide njerëzore që mund të kesh. Ne jetojmë brenda Universit, ne jemi pjesë e tij, ne e hartojmë atë, dhe megjithëse nuk jemi të vetmit ose përbërësit më të rëndësishëm, ne jemi po aq themelorë sa çdo planet tjetër dhe qenie e gjallë brenda tij. Ne, në sytë e Universit, jemi shumë të rëndësishëm; jo më e rëndësishmja, e as më pak e rëndësishmja. Universi është pak si trupi ynë fizik: ne jemi të përbërë nga miliarda qeliza, dhe secila prej tyre është shumë e rëndësishme për ne, sepse na përbën; sikur të mos ishin aty, ne nuk do të ekzistonim. Qelizat tona përbëjnë organet dhe pjesët e trupit tonë, të gjitha janë shumë të rëndësishme për ne. Nuk ka asnjë pjesë më të rëndësishme ose më pak të rëndësishme të trupit tonë, sepse të gjithë, në sytë tanë, janë thelbësore: është e qartë që mund të jetonit pa një veshkë, por nëse tani veshkat tuaja po funksionojnë në mënyrë perfekte, pse nuk duhet të vendosni kurrë të hiqni një ? Do të ishte e paimagjinueshme, sepse megjithëse ne teorikisht e dimë që ju mund të jetoni pa një veshkë, ne nuk duam të heqim një nga të gjitha për të zbuluar nëse jetoni mirë apo jo. Prandaj ne e dimë që nëse veshka do të sëmuret dhe ne do të detyroheshim ta heqim atë, mund të jetonim pa të; por pa një veshkë a do të ishte vërtet e njëjta gjë si të kesh dy? Natyrisht jo, kjo është arsyeja pse ne kurrë nuk do të hiqnim dorë nga një pjesë e trupit tonë nëse nuk do të ishte vërtet e nevojshme për të shpëtuar jetën tonë. Në rast se duhej të vendosnim nëse do të eliminonim një pjesë të sëmurë të trupit, për të shpëtuar jetën, atëherë do të vendosnim të heqim atë zonë të trupit; por nëse ai nuk është i sëmurë dhe punon në mënyrë të përsosur, pse duhet të heqim dorë nga ai organ? Përgjigja është e njëjta gjë për të cilën Universi kurrë nuk ka hequr dorë nga planeti Tokë dhe rrjedhimisht edhe tokat, sepse ne njerëzit jemi aq themelorë për trupin e tij sa veshkat, këmbët, duart, çfarëdo pjese e trupit të jetë për ne. . Nëse jeta e Tokës do të mbaronte, Universi do të mbijetonte, por nuk do të ishte e njëjta gjë, ashtu si mund të mbijetonim pa një dorë ose pa shpretkë, por nuk do të ishte e njëjta gjë. Si pasojë, Universi kujdeset shumë për planetin Tokë dhe ne, për interesin e tij, sepse edhe pse ai mund të mbijetojë shumë mirë edhe pa ne, ai preferon që ne të jetojmë dhe të ndihemi mirë. Nga ana tjetër, planeti Tokë pa ne nuk do të ishte e njëjta gjë, sepse do t’i mungonte një pjesë themelore e ekzistencës së tij. Ne nuk jemi vetëm milingona që ecin në tokën e Tokës, ne jemi vetëdija që evoluojnë dhe e bëjnë vetëdijen e Tokës të evoluojë përmes nesh. Ne jemi shumë më të rëndësishëm se të tjerët, ata që përpiqen të na kontrollojnë dhe na zvogëlojnë, duan që ne të besojmë.

Kjo nuk do të interpretohet si një mendim egoist, sikur Universi të kujdesej për ne “vetëm sepse ne jemi pjesë e tij”; do të ishte shumë më egoiste të mendosh se në të gjithë Universin ai mendonte vetëm dhe unike për ne, duke mos u kujdesur për të gjitha qeniet e tjera të gjalla që ekzistojnë. Ai është i interesuar për të gjithë, jo vetëm për ne, por as ai nuk na përjashton nga mendja e tij. Kur një pjesë e trupit ju lëndon, për shembull një organ i rëndësishëm, ju nuk zemëroheni me të dhe nuk e fajësoni atë për dhimbjen që ndjen, por shqetësoheni për të, ju përpiqeni të përmirësoni stilin e jetës tuaj dhe zakonet tuaja (për shembull ushqim) për të ndihmuar atë organ, për të rikuperuar dhe përmirësuar shëndetin e tij. Pra, mos e fajësoni organin që ju bën të vuani, mos e ndëshkoni ose mos e gjykoni, por bëni gjithçka për ta bërë atë të ndjehet më mirë, duke u shqetësuar për atë dhimbje që ishte një paralajmërim, pasi mund të ishte fillimi i një problemi më të keq. Kështu që ju nuk zemëroheni me organin por përqendroheni në të për të përmirësuar stilin e jetës tuaj në mënyrë që vetë shëndeti i tij të rikthehet. Me siguri, organi nuk do të ofendohet nëse i bëni të gjitha këto vetë, për të mos e ndjerë më atë dhimbje, sepse organi nuk ju intereson pse e bëni, për ju ka rëndësi që të jeni mirë dhe të mos sëmureni. Kjo është ajo që, shkurtimisht, Universi bën drejt nesh. Ai nuk na ndëshkon ose nuk na gjykon kur jemi të sëmurë ose bëjmë gabime, por ai përpiqet të na ndihmojë të zgjidhim atë problem për të na bërë të ndjehemi mirë. Por ky është vetëm një përshkrim shumë i përmbledhur i asaj që Universi bën me të vërtetë ndaj nesh, sepse Ai është shumë më tepër. Ai është ajo prani pozitive që ne kemi ndier në jetën tonë, por që ndoshta nuk kemi njohur si të tillë, pasi termi “Zot” ka qenë shpjegohet ndryshe nga sa është në të vërtetë. Kështu që kemi marrë një ide për Perëndinë që nuk ekziston, megjithëkëtë, për të lënë anash praninë që ekziston, dhe që ndonjëherë jemi ndier për ne.

Faqja 3 nga 4

Ka pasur momente shumë të dhimbshme në jetën tuaj kur e “thirrnit” dhe e “lutesh” atë, në një mënyrë njerëzore dhe fetare, megjithatë ndjehesh se kishte diçka që me të vërtetë po të afrohej për të “mirëpritur lutjet tuaja”. Herë të tjera, megjithatë, nuk ka ndodhur, dhe në këto raste ju keni preferuar të mendoni se Zoti nuk ekzistonte ose se ai nuk ishte i mirë, në vend që të kuptoni se gabimi ishte i juaji, ose më saktë në mënyrën tuaj të komunikimit me Të ashtu siç nuk është mënyra e vërtetë e duhur për t’u përdorur nuk është sqaruar kurrë. Feja nuk na mëson komunikimin me Zotin dhe nuk ka asnjë mënyrë që të na mësojë, sepse nuk është në interesin e tyre: feja është manipuluar në mënyrë që të besojmë se pa një medium (prifti, në rastin e fesë katolike), ne mund të arrijmë te Zoti. Me fjalë të tjera, feja na detyron të besojmë se ne nuk jemi askush që të jemi në gjendje të komunikojmë me Zotin, se mënyra e vetme për të arritur tek ai është të kërkojmë leje përmes kishës së qytetit tonë – të cilit ne i japim para – të cilat do të na “hapin” hiret e tij. Kështu që na bën të besojmë se nëse nuk shkojmë në kishë, nuk mund të komunikojmë me Zotin direkt nga shtëpia jonë, që nëse nuk pagëzohemi nga prifti nuk do të merreshin në konsideratë as nga Zoti, dhe shumë gënjeshtra të tjera që Zoti i vërtetë nuk i intereson aspak. Këto ide na u imponuan nga individë që përfituan nga dobësitë tona për t’u pasuruar në supet tona: nuk është Zoti që e dëshiron këtë!

Zoti i vërtetë, ai që nuk na është shpjeguar kurrë në shkollë apo libra fetarë, është një prani që është natyrshëm e pranishme në ne dhe rreth nesh. Ne e kompozojmë atë dhe në të njëjtën kohë ai na kompozon. Por është e qartë se shprehja “Zoti është brenda nesh, për ta gjetur atë që duhet të kërkojmë brenda nesh” na lë më shumë pyetje sesa përgjigje, gjë që nuk është një gjë e mirë. Pra, mënyra e vërtetë për ta gjetur atë dhe për të komunikuar me të nuk është të lutesh apo të flasësh, sepse universi nuk e kupton fjalën njerëzore. Metoda e komunikimit me Zotin është përdorimi i teknikave të sakta, siç është, mbi të gjitha, Meditimi i cili është baza e gjuhës universale; pas së cilës ne mund të flasim se si të mësojmë, hap pas hapi, pjesën tjetër të “gjuhës” universale për të komunikuar me Të. Ishte e lehtë të shpjegosh se çfarë Zoti është në dy faqe, nuk do të ishte e nevojshme të shkruhet një libër i tërë, në të cilin i tregova të gjitha përvoja që më lejuan të kuptoja para së gjithash ekzistencën e tij, fuqinë e tij dhe sa me të vërtetë është i dashur ndaj nesh, nëse vetëm ne vendosëm ta thërrisnim. Në fakt, Zoti është si Prana, ose më saktë, Prana është pjesë e Zotit: gjithmonë ka ekzistuar, por për sa kohë që nuk vendosni të meditoni për frymëmarrjen pranike, ajo nuk ju afrohet as nuk ju mbush brenda. Ashtu siç duhet të kujtohet prana, përmes praktikës, Zoti gjithashtu duhet të kujtohet, që të mund të jetë pjesë e jetës tuaj dhe t’ju ndihmojë të përballeni momentet tuaja të vështira, por jo vetëm; sepse Ai nuk mund të na ndihmojë vetëm në kohë frike dhe vështirësish, por edhe në momente të lumtura, për të na ndihmuar t’i bëjmë ata më të mirë dhe gjithashtu më të qëndrueshëm. Kjo është arsyeja pse Zoti nuk është një njeri që na gjykon ose na ndëshkon; këto janë idetë që kemi bërë në lidhje me të. Ai është diçka shumë më e madhe dhe më inteligjente që mendja njerëzore mund ta kuptojë me logjikë, sepse Universi dhe jeta nuk ndjekin logjikën njerëzore, e lëre më ata që nuk kanë njohuri dhe përvojë në këtë drejtim. Universi ndjek instinktin e tij, krijon dhe i jep jetë asaj që dëshiron, dhe vetëm pas kësaj, ne njerëzit, përpiqemi t’i shpjegojmë këto ngjarje me racionalitet; por është e qartë se e kundërta nuk ndodh kurrë! Ne duhet të kuptojmë se si Zoti nuk ndjek idetë tona, por përkundrazi zgjedhjet e tij instinktive dhe pozitive, të cilat mund të përpiqemi t’i kuptojmë përmes përvojës dhe komunikimit të drejtpërdrejtë me Të.Në mungesë të komunikimit të drejtpërdrejtë, ne do të shpiknim vetëm teori të tjera, deri në pafundësi, pa arritur kurrë të vërtetën.

Ai është gjëja më pozitive në këtë univers, duke qenë vetëdija e vetë këtij Universi. Ai na ka njohur për ca kohë, sepse kjo, për shumë prej nesh, nuk është jeta e parë. Edhe nëse nuk e mbajmë mend kush jemi, dhe nuk e dimë pse jemi këtu, Ai na njeh dhe na njeh herë pas here, sepse ai është një ndërgjegje tejet inteligjente dhe e evoluar. Nuk ka rëndësi nëse doni ta quani Univers, Energji Kozmike, Forcë ose të gjitha termat që preferoni të përdorni për të shmangur termin Zot. Ajo që me të vërtetë ka rëndësi është që të lidheni me Të dhe të kuptoni se sa e rëndësishme është të njihni të vërtetën për të, e cila ishte me baltë dhe përmbysur plotësisht për të na larguar nga zgjimi. Njohja e Zotit na lejon të zgjohemi dhe të dalim nga ky iluzion i madh që na mbyt. Universi nuk është rutinë, nuk është kaos dhe nuk është vuajtje e përditshme. Universi është thelbi më pozitiv që ekziston, dridhja më e lartë, prania më e dashur që, nëse i jepni leje hyrja në jetën tuaj do t’ju lejojë të kuptoni se si Ai është gjithçka që keni kërkuar gjithmonë.

Faqja 4 nga 4

Kjo për shkak se ajo që keni kërkuar gjithmonë është se ajo prani pozitive në jetën tuaj që ju mbush me forcë kur ndiheni të dobët; kjo ju bën të ndiheni rehat edhe kur përballeni me testet më të vështira dhe më të panjohura. Ajo që ju kërkoni është thelbi që ju bën të kuptoni se kush jeni, pse jeni këtu dhe çfarë duhet të bëni për t’u ndjerë me të vërtetë të dobishëm, të kënaqur, të përmbushur. Nëse e lejoni që ai të jetë i pranishëm për ju, ai mund t’ju bëjë të ndiheni të rëndësishëm për këtë botë, edhe kur të gjithë rreth jush përpiqen t’ju bëjnë të ndiheni një barrë. Ai e di kush jeni, kështu që ai mund t’ju ndihmojë të mbani mend të vërtetën për ju. Ju mund të keni refuzuar t’i jepni një emër, për shkak të shoqatave negative që mund të keni qenë përdorur për të, dhe është në rregull, sepse nuk ka rëndësi se si e quani, ajo që ka rëndësi është që ju ta gjeni atë. Mirësia e tij e karakterizon praninë e tij, sepse kur e njeh identitetin e tij të vërtetë e kupton se ai nuk shoqërohet kurrë me ndjenja dhe veprime të tjera negative siç janë ndëshkimi ose gjykimi, sepse ai nuk është ai që përcakton fanatët. Universi nuk dëshiron asgjë më shumë sesa të jetojë dhe të zgjerohet, dhe ta bëjë këtë i jep jetë dhe vazhdon të mbrojë atë ekzistues. Por nëse Universi është aq i angazhuar për të mbrojtur jetën, do të thotë që diçka vazhdimisht po përpiqet ta pengojë atë, dhe kjo është Errësira. Sigurisht që ne nuk po flasim për “djallin”, i cili nuk është asgjë tjetër përveç përfaqësim i një demoni, por jo edhe i errësirës së vërtetë, e cila është gjithashtu shumë e ndryshme nga ajo që jemi mësuar nga feja.

Ajo që dhemb, shkakton dhimbje ose bën që ngjarjet e vuajtjes të na ndodhin, sigurisht që nuk është Zoti: është errësirë, një prani krejtësisht e ndryshme dhe e veçantë nga ajo që është Zoti. Ideja më e gabuar që njerëzit marrin mund të bëjë, është që ta lidhim Zotin me Errësirën sikur të ishin dy anët e së njëjtës monedhë, por nuk ka asnjë teori më tej nga e vërteta. Zoti është një prani, Errësira është një tjetër. Kur vuani, kur ndjeheni të braktisur, nuk është Zoti që ju ndëshkon: është errësira që po ju godet. Të fajësojmë Perëndinë për vuajtjet tona është e gabuar sepse nuk është Ai që i dërgon ata tek ne: është errësira, fajtori i vetëm i përvojave tona të këqija dhe momenteve të trishtueshme. Zoti është duke luftuar kundër Errësirës, ​​për ta larguar atë nga ne, por nuk është aq e lehtë sa na duket: në fakt Errësira na prek shumë nga ato kohë gjatë jetës sonë, duke demonstruar se ekziston një luftë shumë më psikike e madhe nga sa imagjinojmë. Për t’i bërë gjërat më keq, ne njerëzit vazhdojmë të shkojmë kundër Zotit, madje e fajësojmë atë për vuajtjet tona, sikur ai tashmë nuk kishte mjaft vështirësi për t’u përballur gjatë betejave të tij kundër errësirës. Por edhe këto bindje tonat, të cilat na bëjnë të besojmë se Zoti nuk ka çfarë të bëjë tërë ditën, përveç se të na vëzhgojë nga parajsa dhe të gjykojë çdo veprim ose fjalë të folur, rrjedh nga indoktrinimi fetar. Në një mënyrë ose në një mënyrë tjetër ata na bënë të besojmë se Zoti nuk ka asgjë për të bërë, nëse nuk ndëshkon dhe vëzhgojë ne, na gjykojë gjatë gjithë kohës. E vërteta për Zotin është shumë larg nga asnjë fe: nuk ka asnjë që ka thënë të vërtetën absolute për të, dhe e gjithë kjo nuk është rastësi! Fetë u vendosën nga njerëz që shfrytëzuan besimin e njerëzve për t’i nënshtruar ato në fuqinë e tyre; nëse lexojmë histori me sy të vëmendshëm kuptojmë se sa njerëz, nga shekuj e shekuj më parë, zbuloi se sa fe ishin tanimë të korruptuara dhe studiuar me qëllim për të na mbajtur të lidhur. Zoti nuk është i interesuar për para, disa njerëz janë të verbëruar prej tij, deri në atë pikë sa të vendosin të distancojnë plotësisht njerëzit nga e vërteta dhe evolucioni. Fuqia mbi mendjet njerëzore është diçka shumë e errët, të cilën ne e kemi nënvlerësuar naivisht nga e gjithë jeta jonë, duke injoruar kështu shufrat e injorancës. Me fjalë të tjera, ne preferuam të besonim versionin fetar të Zotit në vend se të dëgjonim instinktin tonë të vërtetë që do të na lejonte të dinim të vërtetën, ose më keq akoma, ne besuam se Zoti nuk ekzistonte për shkak të mënyrës se si na u paraqit nga feja. Tani kemi mundësinë të dëgjojmë instinktet tona, përmes meditimit dhe të perceptojmë praninë e vërtetë të Zotit, pavarësisht nga termi që ne duam të përdorim për ta identifikuar atë. Nëse termi Zot akoma ju bën të mendoni shumë për perëndinë e humanizuar, atëherë e quajeni Univers ose çfarëdo që ju pëlqen: por dëgjoni çakrën tuaj të Zemrës dhe lidheni me Të, përmes Meditimit, sepse vetëm në këtë mënyrë mund të zbuloni të vërtetën për të.

Ky është vetëm një prezantim i shkurtër, i cili nuk është i mjaftueshëm për të shpjeguar se çfarë është në të vërtetë Zoti, por ju ndihmon të kuptoni se bota e tij është shumë më e madhe nga sa mendonit më parë. Për këtë arsye ne do të merremi përsëri me këtë koncept përsëri dhe në mënyrë periodike, jo vetëm në fushën teorike, por përmes teknikave të udhëzuara që do t’ju lejojnë, nëse dëshironi, të praktikoni lidhjen me Zotin, në mënyrë që të mund ta ndjeni atë dhe ta perceptoni të dorën e parë Prania. Rruga që po ju mësoj përmes kësaj Akademie nuk është e përqendruar te Zoti, kështu që edhe nëse vendosni të mos doni të dini asgjë rreth tij, nuk do të jetë problem: ju prapë mund të vazhdoni rrugën tuaj në ACD duke lënë mënjanë temën për sa kohë që dëshironi. Nëse, nga ana tjetër, ju dëshironi të thelloni këtë temë, duke praktikuar teknikat për të zbuluar ekzistencën e saj në dorën e parë, etja juaj për njohuri do të jetë e kënaqur. Sigurisht, nëse nuk dëshiron të presësh dhe po nxiton të dish, a mund të gjesh shumë përgjigje brenda librit A ekziston Zoti? Po dhe ai e di kush jeni, por ju nuk e dini kush është.

Tani që keni mësuar – megjithëse shkurtimisht – përkufizimin tim për Zotin, ne mund të vazhdojmë me temat kryesore të këtij 1 Hapi, sepse secila prej tyre është jashtëzakonisht e lidhur me tjetrin, aq sa mund ta përforcojnë njëri-tjetrin. Në artikujt e ardhshëm do të thellojmë Chakras, Mendimin dhe Meditimin, dhe më pas do të zbulojmë tema të reja për të cilat ende nuk kemi folur, të cilat do t’ju ndihmojnë t’i përgjigjeni pyetjeve tuaja më të gjera. Vazhdoni të lexoni dhe mos harroni të lini një koment më poshtë për të na njoftuar vlerësimin tuaj.

 

 

Ky dokument është përkthimi i aritukullit origjinal (https://www.accademiadicoscienzadimensionale.com/archives/4436) i sitit Accademia di Coscienza Dimensionale.

Fundi i faqes 4 nga 4. Nëse të pëlqeu artikulli komento këtu poshtë dhe përshkruaj ndjesitë e tua gjatë leximit apo praktikimit të teknikës së propozuar.

 

Ky dokument është pronë e https://www.accademiadicoscienzadimensionale.com/. Të gjitha të drejtat janë të rezervuara, është i ndaluar çdo përdorim i plotë apo i pjesshëm i përmbajtjeve të pranishme në portal, përfshirë memorizimi, riprodhimi, ripunimi, përhapja apo shpërndarja e përmbajtjeve të njëjta nëpërmjet çdo platforme teknologjike, suporti apo rrjeti telematik pa autorizimin e shkruar të mëparshëm nga ana e Akademisë së Koshiencës Dimensionale, A.C.D. Çdo shkelje dënohet me ligj. ©

Lini një Përgjigje

Adresa juaj email s’do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme janë shënuar me një *

Vuoi aggiungere il tuo banner personalizzato? Scrivici a [email protected]